Visioenen 8
U kunt regelmatig lezen over de bekende en belangrijke
mensen van film en society, die o zo een goed hart hebben voor hun huisdieren. Wat is de mensheid toch een hypocriete zooi. Er wordt onder de andere soorten door ons meer gemoord uitgeroeid en opgevreten dan ooit in de menselijke geschiedenis; en dan maar lief doen! Wanhopige zwarten zonder enig uitzicht voor de toekomst, roeien de laatste olifanten uit en de rest doodt miljoenen huisdieren per jaar omdat ze niet meer bij de bank kleuren en de nieuwe
gordijnen van Mien. Miljarden nutsdieren van een latent zieke veestapel, sterven voor de zucht naar vlees (vraatzucht ) van miljoenen. Hierover heb ik al genoeg geschreven. Iriscopie is het diagnosemiddel om de vervuiling in de reflexzones van de ogen af te lezen en men zou dan vroegtijdig kunnen ingrijpen, voordat de dodelijke ziekten hun greep krijgen op het lichaam door dit verkeerd voedingspatroon. Maar ja, de regulieren verdienen dan veel minder en daarom is het natuurlijk een hulpmiddel van bedriegers en gekken. De gekken zijn de mensen die deze leugens nog geloven van een heelkunde en pharmacie die gestoeld is op gif, bedrog, uiterst langzame moord en het innen van miljarden.
Ik zal u wat vertellen: Voor mijn hoge bloeddruk kreeg ik Ramipril. Een van de bijwerkingen van Ramipril is dat het middel de stem aantast. Ik ben een zanger nota bene! Gelukkig kwam ik er zelf achter en kon de schade nog beperken tot een jaar achteruitgang. Daarna schreef de geleerde medemens mij een ander middel voor: Valsartan. Valsartan werd gemaakt in de laboratoria der oncontroleerbare Chinezen omdat dit a) goedkoop is, b) zo gepland door de overheersers. Dit middel bleek dus kankerverwekkende stoffen te bevatten en de farmaceutische boevenbende schreef mij een briefje dat ik het niet meer moest slikken en dat ik me geen zorgen behoefde te maken want de kans op kanker was erg klein. Die was inderdaad in onderhavig geval erg klein, want ik had de rotzooi helemaal niet geslikt. (remote viewing). Deze artsen en pillendraaiers kun je echt niet meer vertrouwen. Ze zijn beter af als managers van onpersoonlijke fabrieken waar mensen dood gaan aan asbest of Chrome 6 of zoiets.
Terug naar de dieren.Het hele probleem van het 'teveel '
aan huisdieren zou opgelost kunnen worden als de hypocriete mensheid de waarheid onder ogen zou zien en eindelijk eens zou stoppen met het ondersteunen van malafide handelaren en fokkers. Handelaren zijn sowieso criminelen, daar ben je met verbod dan zo klaar mee. Helaas kan dat niet omdat een van de
neo-liberale vuiligheden is, dat dieren niet als levende zielen aangemerkt worden maar als goed, dat als bezit kan gelden. Daarom werken al die flauwe wetten niet. De mensen moeten de fokkers als milieucriminelen gaan zien, wat ze in feite ook zijn. Deze smeerlappen persen het laatste jong uit het lijf van een vrouwtje totdat dit exemplaar niet meer interessant voor hen is en dan wordt het vaak gedumpt. Hebt u wel eens zo een arm wezen op- gevangen? Neen natuurlijk niet, daar hebt u geen tijd voor. Nou ik wel!
Vaardig voor 5 jaar een fok-en handelsverbod uit over heel de geglobaliseerde wereld met haar fijne handelswetten en voila : het probleem is opgelost. Ondertussen zorg je ervoor dat er door een goed georganiseerde instelling al de zwerfdieren in de overvolle asielen in het buitenland op een verantwoorde manier herplaatst worden. Daarmee heb je in een keer een groot deel van het menselijke karma ingevuld en de dieren enorm geholpen. Toen ik een organisatie voor de redding van huisdieren leidde, werkte ik veel samen met een club die ondersteund werd door de dierenbescherming. Deze organisatie en die van mij bestaan niet meer. Hier moet ik ter bescherming van mijzelf afhaken. Wilt u het hele onsmakelijke verhaal horen, kunt u mij persoonlijk vragen. Geef in ieder geval uw geld niet meer aan een grote instelling die pretendeert dieren te helpen. Het is een verkapte staatsinstelling met als doel elk persoonlijk initiatief, geboren uit de drang om dieren te helpen, totaal te vernietigen. Dit is staatsbeleid. Zij zitten daar zoals de huidige politici, alleen voor zichzelf. Het zijn bedriegers.
De bemoeienissen met de redding van huisdieren vond zijn dramatische topic in de herplaatsing van 33 dieren uit
Oost-Europa. Mijn herplaatsingsbeleid was al lang een doorn in het oog van de 'dier beschermende dierenhaters'. Het transport werd doorgegeven en de fijne jongens van marechaussee en inlichtingendienst stonden te wachten. Ik kan het hele verhaal hier niet kwijt om redenen van zelfbescherming. Ik werd vanwege civielrechtelijke gronden aangeklaagd. Het fijne volkje wilde mij ook nog strafrechtelijk laten vervolgen, maar deze zaak werd door de officier van justitie geseponeerd, omdat de manier waarop de diensten het onderzoek waren aangegaan en hadden uitgevoerd, wederrechtelijk was! Hoort u dat goed, de diensten waren hier de criminelen; niet ik!
De civiele procedure werd gewoon doorgezet; zo gaat dat in een land waar dictatoriale bureaucraten de dienst uitmaken. De hele onsmakelijke affaire kostte mij ongeveer 40m. De bureaucraten dachten mij te kunnen ruïneren, ze hadden buiten de rijke waard gerekend. De helft en nog meer van dit bedrag was ik kwijt aan al de bloedzuigers die via deze 'rechtspraak' de mogelijkheid hadden om mij leeg te zuigen. Mijn advocaat, ocherm, had al de grootste moeite om te begrijpen dat honden 4 poten en een staart hebben. Wat een verspilling van tijd en geld.
Ik weet het; ik steek hand in eigen boezem. Ik heb regels aan mijn laars gelapt en heb daarvoor gebloed. Mijn karma is in deze ingelost; maar dat van die fijne ventjes die mij deze loer gedraaid hebben, onder wie een dierenarts, echt niet. Kijk, we wachten rustig af en doen ons ding.
Trouwens, mijn honden zijn altijd opvanghonden. Van de vele prachtdieren die ik heb mogen verzorgen, zijn er nog twee over: Suus die ik in Bratislava heb opgeraapt toen ze 4 weken oud was. Een dergelijke hond vind je nooit meer. Over haar kan ik een roman schrijven. De tweede is Fritske, oorspronkelijk afkomstig uit Praag. Via malafide fokkers vervoerd naar andere milieucriminelen in België en daar door een labiel iemand uiteindelijk gekocht. De Pekinees heeft onder deze vrouw 7 jaar moeten lijden; alvorens zij verzuipend in zelfmedelijden, bereid was het dier af te staan. Ze had ook langzamerhand in de gaten dat het diertje wel erg veel zorg nodig had en dat dit geld ging kosten. Dat had ze niet (of wilde dat niet hieraan uitgeven) en daarom besloot ze dat anderen maar voor de kosten moesten opdraaien. Toen ik Fritz weghaalde bij haar, was de vacht abominabel. Het gebit etterde zijn bekje uit. Hij verging van de pijn aan zijn ogen: de oogleden groeiden naar binnen. Veel dierenartsen zeggen dat dit euvel nu eenmaal bij de Pekinees bestaat en verbloemen hiermee hun grote onkunde.
De teeltballen waren niet ingedaald en hier had Fritske veel last van. Daarnaast had hij een darmbreuk aan het einde van de dikke darm; alleen operabel door een vakkundig arts. Het geheel werd overstemd door vele epileptische aanvallen.
Al deze euvels zijn verholpen en echt niet omdat ik rijk ben. Ik heb mijn geld aan het dier uitgegeven omdat het onnoemelijk veel leed. Nu is het een prachtexemplaar van een Pekinees en Fritske heeft veel plezier in zijn hondenleven, samen met Suus.
Zo hoort het ook.